پنج و ده

«لغت نامه دهخدا»

[پَ جُ دَهْ] (اِ مرکب) معامله. سروکار:
خردان و بزرگان فلک را بگه سعد
جز با شه ما با دگران پنج و دهی کو؟سنائی.