پنج وقت

«لغت نامه دهخدا»

[پَ وَ] (اِ مرکب) اوقات خمسهء نماز:
خاقان اکبر آنکه دو عید است در سه بعد
شش روز و پنج وقت ز چار اصل گوهرش.
خاقانی.