پنجه باشی

«لغت نامه دهخدا»

[پَ جَهْ] (اِ مرکب) (از: پنجه، پنجاه + باشی ترکی، سر و رئیس) رئیس پنجاه تن از سپاهیان. منصبی در نظام دورهء قاجاریه.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر