«لغت نامه دهخدا»
[پَ جَ / جِ کَ] (اِ مرکب)غازایاغی. سبزیی است صحرائی که در آشها کنند. رجوع به آطریلال شود. || قسمی دوختن. زینتی شبیه به پنجه.