پنهان گردیدن

«لغت نامه دهخدا»

[پَ / پِ گَ دَ] (مص مرکب) مستور، مخفی، پوشیده شدن: چون ضعیفی افتد میان دو قوی... معایب و مثالب ظاهر گردد و محاسن و مناقب پنهان گردد. (تاریخ بیهقی).
هرجای که آفتاب رخشان گردد
پیدا باشد که سایه پنهان گردد.عطار.
و رجوع به پنهان شدن شود.