«لغت نامه دهخدا»
[پَ] (اِ مرکب) ماءالجبن. (ذخیرهء خوارزمشاهی). و آن آبی است که از پنیر تر برمی آید: پس پنیرآب که بسکنجبین افتیمون کرده باشند بکار دارند. (ذخیرهء خوارزمشاهی). پنیرآب دادن نشاید به میش که یابد در او قطرهء خون خویش.نظامی.