«لغت نامه دهخدا»
[پَ رِ خُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) ماده ای است چون پنیر دَلَمه سپید و نرم و شیرین که در زیر پوست سر نخل باشد و آن را بشکافند و بیرون آرند و گاهی به اندازهء دنبهء بزرگ گوسفندی باشد. شحم النخل. جمار. رجوع به پنیر نخل شود.