پودولیا

«لغت نامه دهخدا»

[پُ دُ](1) ناحیتی در مغرب اوکرانی که از طرف شمال به وولهینیا و از سوی شمال شرقی به کیف و از جهت مشرق به خرسون و از جانب جنوب شرقی به بسارابیا و از جهت جنوب غربی به گالیسی محدود است و از این قسمت بوسیلهء نهر دنْیِستِر مفروز میشود. طول آن 400 عرض وی 180 هزار گز است شهر عمده، کامِنِتزپُدُلسک اراضی بسیار حاصلخیز دارد و حبوبات، کنف، رزک (هوبلون) توت و محصولات دیگر در اینجا بعمل می آید. حیوانات و معدن آهن و معدن نمک هم دارد.
(1) - Podolie.