پوکوک

«لغت نامه دهخدا»

[پُ کُ] (اِخ)(1) نام یکی از سیاحان انگلیسی، وی بسال 1704 م. در سوتامپتون تولد یافت و در سال 1765 م. درگذشت. وی در مشرق زمین بسیاحت پرداخت، مصر، سوریه، جزیره العرب، و آناطولی را بدید و سیاحت نامه ای در سه جلد بنگاشت. (قاموس الاعلام ترکی).
(1) - Pococke.