پیکران مانا

«لغت نامه دهخدا»

[پَ / پِ کَ] (اِ مرکب) عالم برزخ را گویند و آن عالمی است میان ملک و ملکوت. (برهان)(1).
(1) - ظ. از بر ساخته های فرقهء آذر کیوان است.