«لغت نامه دهخدا»
[پَ / پِ کَ سِ] (اِ مرکب)عالم برزخ را گویند و آن عالمی است میان ملک و ملکوت و شبیه است به اجسام در آن حیثیت که محسوس مقداری است و به ارواح از آن حیثیت که نورانی است و آنرا عالم مثال نفوس منطبعه و خیال منفصل و ارض حقیقی خوانند. (برهان)(1). دنیای میانهء این سرای و آن سرای. همستکان (به لغت پهلوی). (1) - ظ. از برساخته های فرقهء آذرکیوان است. (از حاشیهء برهان قاطع چ معین).