«لغت نامه دهخدا»
[پَ / پِ کِ] (اِخ) کنایه از ماه است که قمر باشد. || (ترکیب وصفی، اِ مرکب) کنایه از سوداگر. || راهگذاری. || (ترکیب وصفی، اِ مرکب) باد صبا. (برهان).