«لغت نامه دهخدا»
[پَ / پِ نَ / نِ دَ](مص مرکب) شراب خوردن. باده نوشیدن : چو آشامیدم این پیمانه را پاک در افتادم ز مستی بر سر خاک.(گلشن راز).