پیمبرزادگی

«لغت نامه دهخدا»

[پَ یَ / یُ بَ دَ / دِ](حامص مرکب) فرزند پیغمبر بودن :
چو کنعان را طبیعت بی هنر بود
پیمبرزادگی قدرش نیفزود.سعدی.