«لغت نامه دهخدا»
[پَ / پِ نِ / نَ دَ] (مص مرکب) قدم گذاردن. فراتر رفتن : چو از نامداران بپالود خوی که سنگ از سر چاه ننهاد پی.فردوسی. || پا گذاشتن. قدم نهادن. مستقر شدن : به هر تختگاهی که بنهاد پی نگه هداشت آیین شاهان کی.نظامی.