پیونددار

«لغت نامه دهخدا»

[پَ / پِ وَ] (نف مرکب) دارای پیوند. هرچیز که آنرا پیوند کرده باشند. (آنندراج).
-درخت پیونددار؛درختی که از پوست یا شاخهء درخت دیگر بدو پیوند زده باشند جهت دگرگونی یا به شدن میوه یا گل آن. || بندخورده. بندزده چون کاسه و جز آن :
الفت بعد از جدائی بدنما باشد بسی
گر همه حسبان بود چون کاسهء پیونددار.
اثر (از آنندراج).