«لغت نامه دهخدا»
[بِ / بَ] (ص نسبی) منسوب به تابستان، صیفی. آنچه که مخصوص این فصل باشد: خانهء تابستانی. لباس تابستانی. ازضٌ مصیفه؛ زمین تابستانی. (منتهی الارب). مکانٌ مصیف؛ جای تابستانی. (منتهی الارب). مکانٌ مصیوف؛ جای تابستانی. (منتهی الارب).