تابه

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ)(1) ظاهراً نام محلی است در حوالی خوزستان: بعد او [ آن تیوخوس ] کاری کرد که در زمان اسکندر و جانشینانش روی نداده بود یعنی طمع بذخایر معابد ملل تابعه اش ورزید و خواست از این راه اندوخته ای تحصیل کند. با این مقصود با قشونی حرکت کرده بخوزستان یا الی ماایس(2) این زمان رفت ولی اهالی جمع شده سخت پافشردند و آن تیوخوس با شرمساری بطرف محل تابه رفت و در آن جا مریض گشته در 164 ق. م. در گذشت. (پولی بیوس کتاب 31 بند 11) (تاریخ ایران باستان ج 3 ص2221).
(1) - Tabae.
(2) - Elymais.