تاج خروس

«لغت نامه دهخدا»

[جِ خُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) تکهء گوشت سرخی که روی سر خروس است. (فرهنگ نظام). پاره ای گوشت سرخ، برهنه از پر که بر سر خروس است. گوشت پارهء سرخ و مضرس که بر فرق خروس برآمده است(1). خوچ. خوچه. خودخروج. خود خرده. (برهان):
عرف. تاج خروس. معرفه؛ تاج خروس. (منتهی الارب). رجوع به تاج شود.
(1) - La Crete.