«لغت نامه دهخدا»
[تَ بَ لُ] (ع مص) ناگاه رسیدن کسی از جایی بی هیچ چیز. (اقرب الموارد) (قطر المحیط) (منتهی الارب) (آنندراج). ناگاه رفتن کسی از جایی بدون آنکه با او چیزی باشد. (ناظم الاطباء).