«لغت نامه دهخدا»
[تَ بَهْ مَ] (ص مرکب) تباه مغز. سبک مغز. مخبول. دیوانه. بی خرد. سست عقل. رجوع به تباه خرد و تباه و تبه و دیگر ترکیبهای آن شود.
