تخته بندی

«لغت نامه دهخدا»

[تَ تَ / تِ بَ] (حامص مرکب) جبیره ای که در شکسته بندی با تخته کنند. (ناظم الاطباء). || تختهء بزرگ از دو سوی بر سقف با طناب یا زنجیری آویختن و بر آن خوردنیها نهادن تا از تجاوز گربه و غیره مصون ماند. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر