«لغت نامه دهخدا»
[تَ تَ / تِ] (ن مف مرکب) که با تخته ساخته شده باشد، چون سقفی یا کف اطاقی: بیشتر سقف اطاقهای گیلان و مازندران را تخته کوب کنند.