ترانه برداشتن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ نَ / نِ بَ تَ] (مص مرکب) رسا ساختن و بلند کردن سرود و نغمه و ترانه. بلند کردن :
نشسته شاه عالم مهترانه
شکر برداشته چون مه ترانه.نظامی.