ترجمان دادن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ جُ دَ] (مص مرکب)تاوان دادن :
گفتمش افراسیاب تیغ و گشتم منفعل
خواندمش نوشیروان عدل و دادم ترجمان.
ظهوری (از آنندراج).