ترحلوا

«لغت نامه دهخدا»

[تَ حَلْ] (اِ مرکب) تَرَک حلوا که از آرد برنج و شکر و روغن درست کنند :
چون کارد زنیش آنگه پیش تو بیفتد
مانند دو کاسه که بود پر ترحلوا.
ناصرخسرو (دیوان ص499).