ترسایان

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (اِ) جِ ترسا. مسیحیان. پیروان دین مسیح : یکی گروه آنند که گویند صانع یکی بیشست، چون ترسایان. (جامع الحکمتین ناصرخسرو ص 31). و دیگر صنف ترسایان اند که گویند که خدا سه است و هر سه یکی است. (جامع الحکمتین ص 32). هر گروهی به پیغامبری بیستادندی چنین که ایستاده اند که ترسایان بر پنج روز ایستاده اند. (جامع الحکمتین ص165). اهل الکتاب؛ جهودان و ترسایان. (ترجمان القرآن).