«لغت نامه دهخدا»
[تُ / تُ رُ] (اِ مرکب) ترشپالا. ابزاری فلزی و سوراخ سوراخ جهت پالایش پالوده و صاف کردن برنج پلاو و سایر چیزها. (ناظم الاطباء).