ترعیب

«لغت نامه دهخدا»

[تِ] (ع اِ) جِ ترعیبه.(1) (تاج العروس) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). و رجوع به ترعیبه شود.
(1) - در اقرب الموارد و المنجد «تراعب» جمع ترعیبه آمده است.