ترعیبه

«لغت نامه دهخدا»

[تِ بَ](1) (ع اِ) پاره ای از کوهان. (از تاج العروس) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد). ج، تِرعیب. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). ج، تراعیب. (اقرب الموارد) (المنجد). و رجوع به تِرعیب شود.
(1) - در المنجد تَرعیبه آمده است.