ترفبا

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (اِ مرکب) آشی را گویند که قاتق آن از قراقروت باشد، چه ترف بمعنی قراقروت و با به معنی آش باشد. (برهان). آشی که از قراقروت درست کنند چنانکه سکبا آشی است که از سرکه سازند، و سک مخفف سرکه است. (انجمن آرا) (آنندراج). آش کشک. (ذخیرهء خوارزمشاهی). آش ترف. (ناظم الاطباء).