«لغت نامه دهخدا»
[تَ رَفْ فُ] (ع مص) برشاشیده و پریشان شدن. (منتهی الارب). پراکنده و پریشان شدن. (از ناظم الاطباء). || تفرق و جاری شدن اشک. (از اقرب الموارد) (از المنجد). || رفتن. || شکسته گردیدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). تکسر و تبدد. (اقرب الموارد) (المنجد).