«لغت نامه دهخدا»
[تَ رَفْ فُ] (ع مص) رفق کردن. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی). مهربانی کردن. (دهار). مهربانی کردن و نرمی نمودن. (غیاث اللغات) (آنندراج). نرمی کردن با کسی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد). || متکی شدن بر کسی. (از اقرب الموارد) (از المنجد).