«لغت نامه دهخدا»
[تَ رَ رُ] (ع مص) جنبانیدن مشک شیر و مسکهء آن گرفتن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال ترکرک السقاء، ای تمخضه بالزبد. (منتهی الارب).