تر گردیدن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ گَ دَ] (مص مرکب)لطیف و تازه شدن :
نرم و تر گردد و خوشخوار و گوارنده
خار بی طعم که در کام حمار آید.
ناصرخسرو.
|| مرطوب و نمدار شدن. و رجوع به تر و تر گشتن و ترکیبهای آن شود.