ترگونه

«لغت نامه دهخدا»

[تَ نَ / نِ] (ص مرکب) اندکی مرطوب. کمی نمدار : روز شنبه نهم ماه رجب میان دو نماز بارانکی خرد خرد می بارید چنانکه زمین ترگونه می گردید. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص261) و رجوع به تر شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر