تره توت

«لغت نامه دهخدا»

[تَرْ رِ] (اِ مرکب) در بیت ذیل ظاهراً به معنی برگ درخت توت یا میوهء تر آن آمده است :
عاشقی کز عشق یزدان خورد قوت
صد بدن پیشش نیرزد تره توت.مولوی.
و رجوع به تره شود.