«لغت نامه دهخدا»
[تَ / تِرْ کِ بُ زُ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) تریاک اکبر. تریاک کبیر : ... و بعلم طب نیز رنج برد و تریاک بزرگ او بدست آورد. (ترجمهء طبری بلعمی). و رجوع به تریاق و ترکیبهای آن شود.