«لغت نامه دهخدا»
[تَ یِ بَ] (نف مرکب) هر چیز که موجب تسکین و تسلی گردد. (ناظم الاطباء). آرام کننده. تسکین دهندهء درد و غم. آرامش دهنده. و رجوع به تسلیت و تسلی و تسلیه شود.