«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) شبام در دهان بزغاله کردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از متن اللغه) (از اقرب الموارد) (از المنجد). و رجوع به شِبام شود.