تشته

«لغت نامه دهخدا»

[تَ تَ / تِ] (اِ) ناوه. (صحاح الفرس). || تشتک. (یادداشت مرحوم دهخدا). || تشت و طبق و خوانچه. (ناظم الاطباء). و رجوع به تشتک و طشتک شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر