«لغت نامه دهخدا»
[تِ نَ / نِ زَ دَ / دِ] (نف مرکب)عطشان. مشتاق آب : زمین شور را مانی که پاره ای آب شور می داری تا مرغان کور تشنه زده گرد تو درآمده اند. (کتاب المعارف).