تطهمل

«لغت نامه دهخدا»

[تَ طَ مُ] (ع مص) بی هیچ چیز رفتن. || حیله انگیختن برای گرفتن چیزی. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر