تعظیم داشتن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ تَ] (مص مرکب)بزرگداشت. عزیز و گرامی داشتن. تکریم کردن. احترام کردن. محترم داشتن :
دون تر از مرد دون کسی بمدار
گرچه دارند هر کسش تعظیم.
ابوحنیفهء اسکافی (از بیهقی چ ادیب ص388).