تعلق گسل

«لغت نامه دهخدا»

[تَ عَلْ لُ گُ سِ / سَ] (نف مرکب) آنکه به چیزی درنیامیزد. (آنندراج) (بهار عجم). آزاد از علایق دنیوی و بی تعلق و بی علاقه. (ناظم الاطباء) :
نه تن ز جان تعلق گسل توان پرداخت
نه فرصتی که به این مشت گل توان پرداخت.
رضی دانش (از آنندراج).
و رجوع به تعلق و دیگر ترکیبهای آن شود.