«لغت نامه دهخدا»
[تَ یَ گُ تَ] (مص مرکب)معما گفتن. (ناظم الاطباء). کلام مشکل و پیچیده گفتن. گفتن کلامی که معانی آن پوشیده و ناصریح باشد. و رجوع به تعمیه و مادهء قبل شود.