«لغت نامه دهخدا»
[تَ فِ] (اِمص، اِ) حرارت و گرمی باشد. (برهان) (ناظم الاطباء). حرارت و گرمی و تپش است. (انجمن آرا). بغایت گرمی. (آنندراج) (غیاث اللغات). || کف و تف و آب دهن. (ناظم الاطباء).