«لغت نامه دهخدا»
[تَ فَشْ شُ] (ع مص) گشاده داشتن میان هر دو پای در رفتن و کمیز انداختن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || گشاده داشتن میان هر دو پای در گاییدن دختر را. (منتهی الارب) (از آنندراج) (از ناظم الاطباء).