«لغت نامه دهخدا»
[تَ فَ سُ] (ع مص) بمعنی حکمت. (غیاث اللغات) (آنندراج). تعاطی فلسفه کردن و حکمت داشتن و مهارت در چیزی. (از اقرب الموارد).
