تفنین

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) گوناگون کردن. (تاج المصادر بیهقی). نوع نوع کردن. (زوزنی). گونه گونه ساختن مردم را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || درآمیختن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) آمیختن چیزی را به چیزی. (از اقرب الموارد). || کهنه شدن جامه بی دریدگی. || بافتن(1) جامه را جایی تنگ و جایی سطبر. (از منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || تلون رای داشتن و ناپایدار بودن بر رایی واحد. (از اقرب الموارد). || (اِ) خطوط جامه: و ثوبٌ فیه تفنین؛ یعنی جامه ای که در آن خطها از غیر جنس اوست. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
(1) - در منتهی الارب چاپ تهران: یافتن.